Zorgen over de zorg?

By 7 juni 2016Blog
Zorgen over de Zorg

Kent u de slogan; “Nederland verandert / de zorg verandert mee”? Ongetwijfeld heeft u de reclame-spotjes op televisie of op de radio voorbij zien of horen komen en heeft u er iets van gemerkt? De overheid brengt het alsof het, het belangrijkste is dat ouderen zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen. Als je echter het nieuws een beetje volgt, dan lijkt het er meer op dat het er met name gaat om de kosten voor de zorg omlaag te brengen. Op zich logisch, want zorg moet wel betaalbaar blij-ven! Echter als je dan leest dat 9 van de 10 gemeentes een overschot hebben op hun WMO budget, dat zorgverzekeraars hun reserves in 3 jaar tijd verdubbeld hebben tot 8,5 miljard euro eind vorig jaar, 241% hoger dan de eisen van de toezichthouder, dan geeft dit toch op z’n minst te denken!

Maar eigenlijk wil ik het helemaal niet hebben over kosten en besparingen, in mijn optiek is het inderdaad belangrijk dat mensen zo lang mogelijk thuis in hun eigen vertrouwde omgeving blijven wonen en wederom in mijn optiek kan dit tegen lagere kosten en een hogere mate van comfort dan nu het geval is. Heb ik het toch weer over kosten, maar daar ontkom je in dit verhaal niet geheel aan. Dat de zorg mee verandert vind ik nogal tegenvallen. Als je kijkt naar zorg, dan gaat dat verder dan een verpleegster aan je bed die binnen 10 minuten je medicijnen heeft toegediend, je steunkousen heeft aangetrokken en er snel weer vandoor moet. Simpelweg omdat er nog 16 cliënten op haar liggen of zitten te wachten en dat het helaas zo snel moet, want er moet zo efficiënt en effectief mo-gelijk gewerkt worden. Zorg gaat om een stukje persoonlijke aandacht, mensen het gevoel geven dat ze er toe doen en even oprechte interesse tonen over hoe het met iemand gaat. Daarom heet het ook zorg, want volgens de Dikke van Dale is de definitie hiervan: zorgvuldigheid, aandacht en zorgzaamheid. Anders hadden we zorg wel anders genoemd, een passende benaming schiet mij dan even niet te binnen. Gelukkig zijn de meeste verpleegkundigen en thuishulpen waar ik mee werk ook deze mening toegedaan en zijn wij als nieuwe zorgverlener op de markt hard aan het na denken hoe wij hier een goede balans in kunnen vinden.

Als je kijkt naar technologische ontwikkelingen dan kan dit een significante bijdrage aan de zorg le-veren. Het is toch fantastisch als bijvoorbeeld een zorgrobot een deel van de (routine)matige handelingen kan laten doen, zodat je als verzorgende of verpleegkundige meer tijd hebt voor een stuk persoonlijke aandacht? Een robot die u helpt om op te staan, naar het toilet te gaan, zodat u niet afhankelijk bent van iemand die hiervoor langs moet komen. Een robot die erop let dat u uw medicijnen op tijd inneemt of iemand alarmeert wanneer u gevallen bent. Helaas zijn wij op dit moment nog niet zover, maar het duurt echt niet lang meer voordat dit mogelijk is. Uitdaging is dan uiteraard weer, hoe ga je die robot bekostigen, want gemeentes weten niet uit welk potje dit betaald moet worden, nou, ja, simpel, uit de WMO, zodat thuishulpen en verpleegkundigen meer tijd krijgen voor de zaken die er werkelijk toe doen. Zorg wordt zodoende zelfs goedkoper, want een robot moet dat voor min-der geld kunnen doen. Gaat het toch weer over kosten… Maar, goed, dit is slechts een van de voor-beelden over hoe ik denk dat zorg kan veranderen.

Daarnaast denk ik dat mensen meer zelf de regie in handen moeten krijgen. Dat iemand die zorg behoeft zelf kan bepalen waar hij of zij de zorg afneemt. Nu doen de gemeentes dat en die knijpen de zorgverlenende organisaties dusdanig uit dat dit niet bepaald ten gunste komt van de zorg. Kijk maar naar een TSN, een van de grootste zorginstellingen van Nederland, die het hoofd niet boven water heeft kunnen houden. Iemand die zorg nodig heeft denkt er wel heel goed over na hoe hij zijn budget gaat besteden om hier de meest optimale zorg voor te krijgen. En het gaat niet alleen om de zorg zelf, het gaat tevens om gemak en comfort. Als iemand naar en op zijn of haar zin en voor-waarden thuis kan blijven wonen, dan is het neveneffect dat iemand positiever in het leven staat en er zo veel mogelijk aan doet om die situatie te behouden. Wist u trouwens dat de gemeente u om een eigen bijdrage kan vragen wanneer u meer zorg verlangt dan zij nodig achten? Als u dan toch moet betalen dan wilt u zelf kunnen bepalen waar en welke zorg u “inkoopt”? Ik stel het misschien wat cru, maar dat lijkt mij niet meer dan logisch. Natuurlijk begrijp ik dat dit allemaal iets complexer is dan ik hier nu schets, echter zijn verantwoordelijkheden op dit moment alleen maar verschoven naar de gemeente en is er in essentie weinig verandert tot nu toe.

Ik vraag mij af of er werkelijk een dialoog gaande is tussen zorgverlenende instanties, gemeentes en zorgbehoevenden. Zoals ik het nu, even heel kort door de bocht zie, is dat iemand een indicatie stelt en de gemeente vervolgens bepaalt hoeveel recht iemand op zorg heeft. Ik ga altijd een gesprek aan met onze cliënten en/of hun kinderen om te kijken wat de wensen zijn en hoe wij daar invulling aan kunnen geven. Ook als wij dat niet kunnen, dan geef ik dat aan en denk met mijn cliënt mee wie dat wel kan “regelen”. Dat is hoe je zorg gaat veranderen, want zorgen doe je samen.

Blog geschreven door: Vivien de Bruijn

Laat een reactie achter